Los animales

Ecuador bleek een waar dierenparadijs. In iets meer dan twee weken hebben we twee uitersten van Ecuador bezocht; de Amazone en de Galapagos eilanden. De Amazone verraste ons compleet, de Galapagos stelde ons gelukkig niet teleur.

Op een maandagochtend arriveerden we na een lange busrit in Lago Agrio. Dit triest-uitziende dorp ligt op de grens van de Amazone, en, zoals we later hoorden, dient als een smokkeldorp voor Ecuador en Colombia. Aangezien onze eindbestemming nog zo’n vijf uur van ons verwijderd was, verlieten wij Lago Agrio al snel. Vanuit het busje zagen we het landschap langzaamaan veranderen, de bewoonde wereld verdween en het groen nam over. Bossen reikend tot oneindig.

Toen we per auto niet meer dieper de jungle in konden, vervolgenden we onze weg per boot. Scheurend over het water, het voelde bijna als een achtbaan, zoveel bochten kende de rivier. De jungle-geluiden waren fantastisch, maar na het zien van de whool-monkey en de red-howler monkey drong het pas echt tot ons door: we zijn in de Amazone.

Steeds verder de Amazone in

Na een lange en vooral hete dag was het tijd voor een frisse duik in laguna grande. Eigenlijk dachten we op dat moment al dat de dag niet meer stuk kon. Dat we op dat kleine stukje varen dan ook het geluk hadden om een roze dolfijn aan het oppervlak van het water te zien verschijnen, dat hadden we niet verwacht. Deze eerlijk gezegd redelijk lelijke dieren scoren hier het makkelijkste hun maal op de plek waar twee rivieren samenkomen. In het water zagen we zichtbaar waar de blauwe en bruine rivier elkaar aanraken, en af en toe een roze snuit omhoog komen. Gedurende de vierdaagse tour hebben we hier nog een aantal keer zowel grijze als roze dolfijnen mogen bewonderen.

Tijd voor de duik! Op het grote meer verzamelden een stuk of tien soortgelijke bootjes met soortgelijke toeristen zich om de zonsondergang te bekijken. De lucht kleurde langzaam oranje, terwijl we lagen te dobberen in het koele water. Dat we even later aan de oevers van ditzelfde water opzoek gingen naar kaaimannen, vergeten we dan maar even…

Lekker dobberen

De volgende dagen bevonden we ons voornamelijk op het water. Langs de rivieren leven veel dieren, en hier is dus ook een grote kans om ze te spotten. Zo zagen we een luiaard op afstand bewegen in de bomen (voor de niet-kenners, een uitzonderlijk fenomeen gezien dit beest het meerendeel van de dag slaapt), sprongen squirrel-monkeys van de ene boom over naar de andere, en zagen we op de oever een baby-anaconda.

Daarnaast hebben we ook heel veel geleerd over alle verschillende vogels die in de Ecuadoriaanse Amazone leven. Zowel onze gids Guido als onze Canadese tour-members Tim & Anne zijn fervent vogelaars. En hoewel het een klein beetje nerdy klonk in het begin, wat het eigenlijk heel leuk. Mede door hen was elke vogel opeens interessant, en stonden we zelfs om 6 uur ’s ochtends op de uitkijk-toren door een telescoop te koekeloeren. De winnende favoriet was wat mij betreft toch wel de Common Potoo. Deze kleine zat stokstijf te poseren op een boomstronk.

De Common Potoo

Naast al het bootzitten hebben we ook wat gewandeld door de jungle. Handen thuis was de regel, je weet nooit zeker wat je aanraakt. Maar goed ook: Guido liet ons onder andere bullet-ants zien (mieren van 2 centimeter lang die beschikken over gif waar menig persoon vanwege de pijn van flauw valt, schijnbaar ook wel te vergelijken met een schotwond), spinnen zo groot als je hand en een op eerste gezicht schattig kikkertje genaamd de Ecuador Poison Frog, waarvan de rode blaasjes 200 keer krachtiger zijn dan morfine. Ja, de Amazone is een plek vol verassingen. Wij kwamen er gelukkig weer heelhuids uit, op de 1001 muggenbulten na uiteraard. Na een korte stop in Guayaquil was het dan eindelijk tijd voor… De Galapagos!

De scorpion spider

De Galapagos bestaan uit ongeveer 130 eilanden. Slechts een paar hiervan zijn bewoond door mensen, waar de dieren een belangrijke plek kennen in de gemeenschap. Het is bijvoorbeeld niet ongewoon om een bankje af te staan aan een zeeleeuw, of dat stukken strand zijn afgezet omdat vrouwtjes marine iguanas met elkaar het gevecht aangaan om het perfecte plekje te vinden waar zij hun eieren kunnen leggen. De overige eilanden zijn enkel bewoond door dieren, op sommige eilanden mogen wij mensen ook op bezoek komen.

Zeeleeuwen claimen de bankjes

Ons avontuur begon op Santa Cruz, waar we werden opgehaald door onze gids Cheche. Hij nam ons mee naar de haven, waar we onze eerste marine iguanas zagen. Dit waren oorspronkelijk land-iguanas die zich over tijd hebben geëvolueerd naar zwemmers. Nu leven ze van zeewier en algen. Aangezien ze nogsteeds koelbloedig zijn, warmen ze zich na hun zwemtocht weer op in het zonnetje. We wisten van te voren dat deze marine iguanas op de Galapagos te spotten zijn, en we hoopten dat we er eentje zouden tegenkomen. We wisten alleen niet dat je deze bijna overal tegenkomt. Opmerkelijk hoe snel je aan nieuwe bijzonderheden went: hoe we de eerste drie dagen nog stonden te springen, was het aan eind van onze trip meer van “oh, daar is er wéér een”. Maar net zoals katten thuis, je wilt er het liefst toch elke keer even mee knuffelen.

Marine iguanas 

In diezelfde haven hadden we nog een bijzondere ontmoeting, met vier spotted eagle rays. Vanaf het land zagen we ze zwemmen in het ondiepe water, ze dwarrelden rustig wat rond. 

Spotted eagle-rays

Na een dag op het land was het tijd om ons onder te dompelen in de onderwaterwereld. Met snorkel en flippers sprongen we het water in, waar veel gekleurde visjes te zien waren. Ook zagen we hier een sting ray, de stone-scorpion fish en felblauwe territoriale vissen die je bijten als je niet genoeg afstand houdt (vertelde de gids ons gelukkig op tijd). Nog spannender was onze tweede bestemming, waar we het water indoken terwijl de zeeleeuwen rond ons zwommen. Lig je daar opeens in het water met zeeleeuwen. Hoewel dit natuurlijk al fantastisch was, hadden we later in de week echt een toffe ontmoeting. Toen kwam een nieuwsgierige zeeleeuw óns bekijken in plaats van andersom. Deze rakker zwom met een vaart op je af, om dan op het laatste moment af te wijken. Of ze zwom onder je door met een spoor van luchtbellen. Ze had wel zin in een spelletje.

Op diezelfde trip zagen we ook nog drie grote whitetip reefsharks. Deze relatief kleine haai is vaak 1,5 meter lang. Toch stond mijn hart even stil toen ik ze zag. Aangezien je dan toch op de Galapagos bent, is leuk om ze gezien te hebben. Maar in alle eerlijkheid, ik beleefde meer plezier aan zwemmen met visjes.

Na vier dagen op Santa Cruz te hebben gespendeerd, pakten we de boot naar Isabella. 2,5 uur staren over de zee, terwijl er af en toe in de verte een mantra ray uit het water opsprong.

Isabella had een relaxede sfeer, wat al snel gebeurt als je rondloopt in een dorp dat enkel uit zandweggetjes bestaat. Het eiland bestaat uit meerdere vulkanen, en beschikt over ’s werelds één na grootste krater. Vanaf de richel keken we aan de ene kant uit over het groene eiland en aan de andere kant op een krater van 7,2 bij 9,3 kilometer groot, opgevuld met messcherpe brokken lava. Het klinkt gek, maar van te voren had ik helemaal niet nagedacht over het landschap van de Galapagos.

Sierra Negra krater

Hoewel het landschap een verassing was, bleven de dieren natuurlijk de overhand houden. Zwemmen met zeeschildpadden, roggen, pinguïns. Of kijken naar een reuze schildpad die al zuchtend gras aan het verorberen is. Niet gek, sommige die we zagen deden dat al 120 jaar. Als ze hun lange nek in hun schild deden, klonk het bijna als een machine. Een hele diepe zucht omdat ze alle lucht uit hun longen persten.

Een +- 120 jaar oude reuze schildpad

In totaal hebben Tim en ik acht dagen op de Galapagos eilanden doorgebracht. Ik denk dat bovenstaande slechts de helft van al onze ontmoetingen samenvat. De Galapagos is toch echt een plek die je het best eens met je eigen ogen kan bekijken. Het kost behoorlijk wat knaken, maar het is het absoluut waard.

Meer foto’s? Die bekijk je hier

——

17 thoughts on “Los animales

  1. Het ziet er weer fantastisch uit. Wat een prachtige natuur. En al die dieren die jullie zien. Wooow echt een belevenis.

  2. Heel vet weer jongens! Kan niet wachten tot de volgende update haha 🙂 Lekker blijven genieten! p.s. is de foto die boven de foto van De Common Potoo staat de roze dolfijn?

  3. Thnx, Smier! Je blog leest als een trein. Ik laat het op me inwerken en kom later met een korte inhoudelijke reactie.
    Veel liefs.

  4. Fantastisch allemaal. Zo helemaal omringd door en…OPGENOMEN in de nature is on moot re vergeten. Je blog is web pareltje, schittrend, dank
    je wel !!
    Groetjes aanTim, blijf a.j.b. blogged!
    Veel liefs❤️❤️❤️
    Peter Spit

  5. Ik heb me in de nesten gewerkt met mijn belofte van een inhoudelijke reactie. Want zoveel avonturen…, het is uitermate moeilijk om daar in een simpele reactie vanaf de bank recht aan te doen.
    Laat ik me dan beperken tot de common potoo (aangezien Daan met de opmerking over de foto van die dolfijn die zijn roze toet laat zien, al een belangrijk stukje grasveld voor mijn voeten had weggemaaid).
    De potoo dus: nou als dat beest de common one is, post dan svp ook een foto van the particular potoo. Die moet er dan wel heel bizar uitzien.
    Voorts compliment voor de beschrijving van het bijna machinale proces van het intrekken van kop en poten door de schildpad; dat had ik ook graag eens willen zien en horen.
    Tenslotte nog even de boekhouding weer bij werken: griezelspin 200 pnt, schildpad 150 plus leeftijd bonus van 100, marine iguana 300, roggen 25 x 4, roze dolfijn gedisqualificeerd want bij nader inzien denk ik toch dat het Tim is, en zeeleeuw 500 inclusief de close encounter bonus. Luiaard 80 punt. Okee?

    1. Haha OK OK… behalve voor de roze dolfijn natuurlijk. Je ziet toch zelf dat het een bizarre verschijning is? En heb je een tussenstand?

  6. It’s time for a new blog post! I want to see more of your adventures, and to hear how the rest of your trip is going. Oom Peter also wants you to know he’s still a big fan of yours. Love from California!

    1. Thank you! Really nice to hear 🙂 I just uploaded a new one, the summary of the past 5 weeks, hope it’s not too long! Xxx

  7. Het kostte me een Giga hoeveelheid tijd om je een enthousiast berichtje te sturen !

    Je blogs zijn en blijven gewelfdig, fijn om “iets” van Julie belevenissen zo te linen mee beleve !!

    Liefs peter

    ❤️❤️❤️

  8. Heel leuk blog, Iris!
    Fijn dat jullie het zo naar jullie zin hebben.
    Mooie foto’s!!!
    Vooral die zeeleeuw vind ik erg lief :-).
    Lijkt me gezellig om naast te zitten.
    Heel veel plezier de komende weken!
    Veel liefs, ook voor Tim,
    (tante) Marjolijn XX

Laat je reactie achter!